(Werke Nr. 08) Aus dem Buch: Va meine Leut

es mitn Lesn ...

"Am Schulweg liegn die erschtn Stoa", hot d' Muatter hima gsogg. Mei, hon i ma denkt, Stoa gibbs doh überoll, extra viel in Freingrobn, und mir is nit eingonga, wos eppa do dron gfahlt wa'. Daß de Stoa ober grod wegn an Lesn ins Rolln kemma kunntn, wa' ma nit in Tram eingfolln.

egn an Hondorbeitn, jo, do schon ehnta!

os hon i nit für a Gscher ghobb mitn Musterbond, mitn Mirktüachl und goar erscht mit de Strümpf, de i stricka han müassn! Weiß hättns sein solln, aber es san Ringlstrümpf worn, wal ma des kloane Randerl, wos i jedn Tog gmocht han, genau kennt hot. Woar oans grindiger wias ondere va lauter Schwitzn und Rotzn. Und der Watschnbam hot in oaner Tour gwoglt.

ber ban Lesn?

ei Lesebüachl han i bold auswendi kinna und nochand hätt i holt wos Neugs braucht zan Lesn. In unserer Keuschn hots aber nix gebn wia a poar olte Kalender und de san in Schublodkostn eingspirrt gwest. Kinnts enk vürstelln, wos i für a Freud ghobb hon, wia ma mei Godl zan Nomenstog a Buach gschenkt hot? "Das goldene Kinderbuch" hots ghoaßn, niglnoglneuch woars und mir gonz alloa hots ghört!

nd de Gschichtn! I han nix ghört und nix gsehgn, wann i ba mein Büachl ghuckt bin. Hot ma d' Muatter bold antrogn, sie hoazt ma's ein. Des hot mih schiach gschreckt und i han gschaut, daß i d' Orbat, de s' ma auftrogn hot, urndli gmocht han. Aber hoamli han i in Voter sei Toschnlompn gfladert und probiert, in Bed unter der Hüll lesn. San ma aber bold draufkemma.

ima han i mih am Heustodl verschloffa oder bin in a grauperte Feichtn aufikrallt mit mein Büachl. Und olls, wos zan Lesn woar, han i derwischt und versteckt und mei hoamliche Freud ghobb damit.

s amol a Schlogkomerod van Vota kemma, der Ferdl; woaß nit, wos er wölln hot. Is zeitweis a hübsch lauter Dischgur worn und der Ferdl hot a Zeitung vorn Voter hinglegg. Do hon i mih gonz kloaweis und schön stad zuwigmocht, hätt gmoant, sie werns goar nit woahrnehma, wann i s' mitnimm. Der Ferdl hot gredt wiara Binklkramer, aber wiari um die Zeitung glengt han, hot der Voter mei Hond daunigschobn, zan Ferdl a weng gfeazt umizaunt und za mir gonz ernsthofti gsogg:

"Loß des stehn, des derf ma goar nit ongreifa, des is a rote Zeitung und de is gifti!"

oll sih oans auskenna mit die großn Leit!

ot soll de Zeitung sein - wo s' doh weiß is mit schwoarze Buchstobn drauf, und nirgends a Fitzerl wos Rots!

ber in Ferdl sei Gsicht is brinnrot worn, aufgrumplt is er, sein Huat derwischt und ausburrt ba der Tür.

ntern Außipoltern hot er zan Voter wos gsogg, wos ma nit sogg und wo ma a Tochtl kriagg, wann ma's doh sogg. Aber der Voter hot nur glocht dazua und ma hot eahms ankennt, daß er guat aufglegg is. Soll sih do oans auskenna mit die großn Leit?

ie golderne Schüssl

' Sunn hot obaghoazt, wia wann scho Heugerzeit wa', dabei woar erscht Mai. 's Hoamgehn va der Schul hot uns goar nit gfreut. Und wal der Sepperl und i eh schon die letztn van gonzn Schock woarn, hom ma uns Zeit lossn. Die andern san längst um d' Reid umigwest und mir wa'n eah neama nochkemma.

o der Weg zan Lechnerbau'n umigeht und der Boch an Tumpf mocht, hom ma unsere Schulsäck obaton und uns gleim ban Wosser unter d' Edlstaudn ghuckt. Der Sepperl is bloßfüaßi gwest und glei einighupft in Tumpf, hot mih ongspritzt und sei Gaudi ghobb. I han nia bloßfüaßi gehn derfa, d' Muatter hots nit wölln. Mir kunntn uns an Nogl oder an Glosscherbn eintretn, hots gmoant, oder es kunnt uns goar a Nodern beißn. I han ma denkt, in Wossa san gwiß koane Scherbn und Nägl und koane Nodern ah nit, han gschwind Schuach und Strümpf auszogn und han's in Sepperl nochgmocht. Hom umapritschlt und Stoa ins Wosser gschmissn, daß hoch aufgspritzt is. Der Sepperl hot ma zoagg, wia ma so gonz gwisse Stoa übers Wosser hinschnöllt, daß's ausschaut, wia wanns tanzerten. Hob long probiern müassn, bis i's zombrocht han und so guat wia er han i's nit kinna. Ba den Gspiel hom ma's gonz übersehgn, daß d' Sunn weggonga is. Erscht wia's an lautn Dunnerer gmocht hot, san ma derschreckt zomgfoahrn und schnell außa van Boch, i han mih tummelt ban Strümpf-und-Schuach-Onlegn und hiaz wa's uns gnädi worn mitn Hoamgehn. Do is ah schon der Regn obag'rauscht und der Sepperl hot gmoant, mocht nix, wanns uns anregnt, aft kennens es dahoam nit, daß ma in Boch gspielt hom.

ie gachn Wetter vergehn schnell, hoaßts, und richti, wia ma ban Fellnertörl drinn woarn, hot schon wieder d' Sunn gscheint. A Regnbogn is wiara Stroß aus lauter Edlstoa pfeilgrod in Himml aufigonga. Mir hom gonz ondächti aufigschaut.

"Durt steht die golder Schüssl" han i gsogg.

er Sepperl is mit an Ruck stehn bliebn. "Wos steht?"

"Die golder Schüssl. Genau durt, wo der Regnbogn onfong."

"Wer sogg?"

"Der Großvoter."

er Sepperl hot mit seine nockatn Zechn in a Drecklockn umgrührt und hot nochdenkt. Hot d' Augn zomzwickt und aufigschaut, wo's übern Liachtschlog zwischn Wold und Felsn gfungazt hot.

"Wa' goar nit weit do aufi", hot er gmoant, "ma kunnts holn gehn."

a' ma scho recht gwest, aber z'gleich is' ma eingfolln, daß i scho längst dahoam sein müaßat. Frali, wann i a Schüssl voll lödigs Gold hoambringert, wurd i gwiß nit Schimpferts kriagn.

erwal ma noh groat hom, wia und wos, is der Schein do obn ollwal müader und kleaner worn und glei drauf woar er gonz weg.

"Du, mir müassn uns den Plotz mirka", hot der Sepperl gsogg, "mir müassns bold holn. Hoffentli finds nit wer derwal, eppa goar der Jager."

a, des wa' ma ah nit recht gwest.

o is ma noh wos eingfolln.

"Es kanns nit jeder findn, hot der Großvoter gsogg. Nur a Neusundakind."

"Bist du oans?"

"I woaß nit genau, soll i d' Muatter frogn?"

"Na, liaber nit", hot der Sepperl o'gwihrt, "i moan, du bist eh oans. Und wann ma mitnond aufigehn, wern ma s' scho findn."

"Wann gehn ma?"

han hin und her denkt, wia ma toa kunntn, daß neamd draufkimmt. Frogn konn ma jo nit um sowos, do hoaßats glei wieder, do bist noh z'kloa dazua und untersteh dih und solchane Redn. Und holn gangerts dann wer va die Großn und mir derfatns nur va der Weitn onschaun. Wia ma so weit drein woarn in Grobn, daß der Sepperl über d' Leitn aufigehn hot müassn za sein Dahoam, hot er gsogg: "Woaßt wos? Morgn gehn ma nit in d' Schul - mir gehn die golder Schüssl holn."

ir hots völli d' Red verschlogn. Schulschwanzn! Gonz hoaß is ma worn. Na, des hätt i mih nit traut.

o is der Sepperl gifti worn.

ot gsogg, daß ers eh woaß, daß mit die Mentscher nix onzfonga is und i soll eahm übern Buckl obirutschn, er gangert die golder Schüssl alloa holn, aber nochand ghörats ah eahm gonz alloa, "bäää!" und hot ma die Zungan zoagg.

o bin i ah fuchti worn.

"Wisserst es jo goar nit, wann i dirs nit gsogg hätt, findst es eh nit, wann i nit mitgeh, bist jo koa Neusundakind, bäääh!"

ong san ma nit harb gwest aufanond, aber den Plotz, den ma uns mirka hättn wölln, hom ma doh derwal vergessn. Und koa neucher Regnbogn is ah neama kemma.

n Summer nochand, wia ma koa Schul neama ghobb hom, san amol unsere Küah durchgonga, mir homs oll übersehgn und neamd hot gwißt, wo s' eppa hin san.

"Mir müassns suacha gehn", hot d' Muatter gsogg.

"Mirzerl, du gehst gegn an Folbersboch eini, i schau am Olmkogl aufi. Und du", hot s' za mir gsogg, "kunntst am Melchbodn nochschaun."

m Melchbodn woar koa Kuah und koa Goarnix, nit amol a Glockn han i ghört. Han i ma denkt, i geh weiter aufi, wann i höher obn bin, siach und hör i leichter wos. Der Hochwold woar scho unter mir, wias gach zan regna ongfong hot, nit long, is nit amol d' Sunn weggonga. Und i han an Hupfer gmocht va lauter Freud, wal hiaz woar der Regnbogn wieder do und i han gonz genau gsehgn, wo die golder Schüssl steht, goar nit weit ober mir.

tickli aufi is's gonga, d' Sunn hot herbrennt, Erdbia hom herglocht auf mih, aber i han mih nit aufholtn lossn. Distln und Brennessl, Krempn und Stoa! Hima bin i ausgrutscht und hergfolln und zeitweis is ma vürkemma, der Felsgupf, wo die golder Schüssl stehn müaßt, ruckert kloaweis weiter weg va mir. Aber i han nit nochgebn, han ma ausgmoln, wos s' dahoam für a Freud hom wern, wann i die Goldschüssl bring - und der Sepperl, der wird Augn mocha! Und so bin i weiterkrallt zwischn Zerbn und Kranewittgstauder, bis nur mehr die nockatn Felswandl vor mir worn, wo's neama weitergeht. Mittn in d' Olmrauschblüah han i mih einigsetzt, die goldern Radl van Wohlverleih hom sih obabogn za mir. Gonz stad und lind is der Olmwind über mei hoaßes Gsicht gfoahrn und a Beank hot gleim nebn mir zwiagazt. Über mir san liachte Wolknschifferl longsom durchn Summerhimml gfoahrn und a Geier hot seine Kroas zogn. Und i han gspürt, daß die Himmlischn nebn mir san.

rei hätt i vergessn, wegn wos i aufakemma bin.

ie golder Schüssl han i frali nit gfundn, aber sie wird wohl schuld sein, daß 's mih ollwal wieder aufizogn hot auf die Berg - mei Lebta long.